Kromit kumu, kalıplama ve çekirdek kumu olarak mı kullanılır?
Kalıplama ve Çekirdeklerde Tipik Uygulamalar
Kromit, yüksek maliyeti nedeniyle genellikle kalıp yüzeyi kumu olarak veya kalıp/çekirdek yapısının kritik bölümlerinde kullanılır . Çok büyük ve kritik dökümler dışında, nadiren tüm kalıplar için kullanılır.
Kalıp ve Çekirdek Yüzey Kaplaması: Kalıbın karşısına 25-50 mm kalınlığında kromit kumu tabakası yerleştirilir ve bunun altına daha ucuz silika kumu serilir.
Sıkıştırma Kumları: Özellikle ağır çelik dökümlerinde, yüksek hızlı metal akışından kaynaklanan aşınmaya karşı koymak için kalıplama sistemlerinde kullanılır.
En Yüksek Isı Yüküne Maruz Kalan Bölgeler İçin Kalıp Çekirdekleri: Kalıbın en yüksek ısı yüküne maruz kalan bölümlerine (örneğin, ağır çıkıntılar, bağlantı noktaları) yerleştirilen kalıp çekirdeklerinde kullanılır.
Aktif Metallerin Dökümü: Düşük reaktivitenin kritik önem taşıdığı titanyum, krom ve manganez çelikleri için.
Büyük Çelik Dökümler: Isıl kontrol ve nüfuzun büyük önem taşıdığı külçe kalıpları, levha dökümler, potalar ve büyük vana gövdeleri.
Dezavantajlar ve Dikkate Alınması Gerekenler
Maliyet: Silika kumuna göre önemli ölçüde daha pahalıdır (genellikle 3-8 kat daha pahalı).
Sağlık ve Güvenlik: Doğal halinde büyük bir tehlike olarak kabul edilmeyen üç değerlikli krom [Cr(III)] içerir . Ancak tozun kontrol altında tutulması gerekir. Başlıca endişe, yüksek sıcaklıklarda (>1600°C) erimiş metal ile temas sırasında alkalilerin (örneğin, bazı bağlayıcılardan) varlığında altı değerlikli krom [Cr(VI)] oluşma potansiyelidir . Dökümhaneler mühendislik kontrolleri (havalandırma) uygulamalı ve hava kalitesini izlemelidir.
Yüksek Yoğunluk: Stabilite açısından faydalı olsa da, kumu daha ağır hale getirir ve uygun şekilde desteklenmezse kalıpta/çekirdekte sarkmaya yol açabilir.
Bağlayıcı İhtiyacı: Köşeli tane şekli ve yüzey kimyası, yuvarlak silika kumlarına kıyasla daha yüksek bağlayıcı ilaveleri (örneğin reçine) gerektirebilir.
Kromit Kumu ile Kullanılan Bağlayıcı Sistemler
Chromite, tüm standart dökümhane bağlayıcı sistemleriyle uyumludur:
Reçine Bağlayıcılar: Fenolik üretan soğuk kutu (en yaygın olanı), furan fırınlama gerektirmeyen, alkali fenolik fırınlama gerektirmeyen, kabuk reçinesi.
İnorganik Bağlayıcılar: Sodyum silikat (CO₂ veya esterle sertleştirilmiş), özellikle düşük duman ve daha iyi çalkalama gerektiren durumlarda popülerdir.
Kil Bağlayıcı: Yeşil kum kalıplarında yüzey kumu olarak kullanılabilir, ancak maliyeti nedeniyle daha az yaygındır.
Profesyonel İpucu: Bağlayıcı seçimi çok önemlidir. Alkali fenolik fırınlama gerektirmeyen sistemler, yüksek mukavemet ve termal özellikleri nedeniyle büyük çelik dökümler için genellikle kromit ile birlikte kullanılır.
Silika Kumu ve Zirkon Kumu ile Doğrudan Karşılaştırma
| Mülk | Kromit Kumu | Silika Kumu | Zirkon Kumu |
|---|---|---|---|
| Maliyet | Orta-Yüksek | Çok Düşük | Çok Yüksek |
| Termal Genleşme | Çok Düşük | Çok Yüksek | En düşük |
| Isı İletkenliği | Yüksek | Düşük | En yüksek |
| Refrakter | Çok Yüksek (2.150°C) | Orta (1.710°C) | Aşırı (2400°C) |
| Yoğunluk | Yüksek (4,5) | Düşük (2,65) | Çok Yüksek (4,6) |
| pH | Temel | Asidik | Asidik |
| Tipik Kullanım | Kaplama, ağır çelik | Genel amaçlı, demir | Hassas dökümler, yüksek alaşımlı çelik |
Genel kural: Silika çoğu genel iş için, kromit çelikteki genleşme/nüfuz etme sorunlarını çözmek için ve zirkon ise bütçenin izin verdiği en kritik hassas veya yüksek alaşımlı uygulamalar için kullanılmalıdır .