Krom cevheri tozu ile renklendirilmiş camda oluşan çizgilerin nedenleri
Camın akış yönü boyunca uzanan, açık ve koyu renk bantlarından oluşan çizgiler, erimiş camdaki krom iyonlarının düzensiz dağılımından kaynaklanır. Temel nedenler, hammaddeyle ilgili ve eritme işlemiyle ilgili faktörlere dayanmaktadır.
1. Krom cevheri tozundan kaynaklanan sorunlar
Öncelikle , aşırı iri tanecik boyutu. Krom cevherinin erime noktası yaklaşık 2150 °C olup, yaygın soda-kireç camının erime sıcaklığı olan 1450-1550 °C’den çok daha yüksektir. İri tanecikler yavaşça erir ve çözünür, bu da yerel krom zenginleşmesine yol açar. Kısmen çözünmüş cevher tozu kanal boyunca akar ve siyah noktalar ve renk beneklenmesiyle birlikte koyu çizgiler oluşturur. Cam renklendirme sınıfı krom cevheri tozu için: 325 mesh gereklidir. 100 μm’den büyük iri tanecikler kesinlikle kontrol edilmelidir.
İkinci olarak , zayıf dağılım ve kümelenme. Nemden kaynaklanan kümeler, karıştırma sırasında parçalanamaz. Yerel olarak yüksek krom içeriğine sahip topaklar fırına girer, tamamen dağılamaz ve akışa bağlı renk çizgileri oluşturur.
Son olarak , partiden partiye bileşim dalgalanması. Cr₂O₃ ve Fe₂O₃ içeriğindeki veya kararsız Ca/Mg safsızlıklarındaki değişim, eriyik viskozitesini değiştirir ve krom iyonu difüzyonunu engelleyerek dikey renk çizgilerine neden olur.
2. Gruplandırma ve karıştırma sorunları
- Yetersiz karıştırma süresi, düzensiz harmanlama. Krom cevheri tozu düşük dozda (genellikle %0,1-2) eklenir. Yetersiz karıştırma, partide noktadan noktaya krom konsantrasyonu farklılıklarına yol açar ve bu da erime sonrasında görünür çizgiler haline gelir.
- Uygunsuz besleme yöntemi: Krom cevheri tozunun silika kumu, soda külü ve diğer hammaddelerle iyice kuru karıştırılmadan konsantre bir şekilde beslenmesi, yerel yüksek krom bölgeleri oluşturur.
3. Fırın eritme prosesi faktörleri
Öncelikle , düşük erime sıcaklığı ve yetersiz bekleme süresi sorun teşkil eder. Düşük sıcaklıkta erime, krom cevherinin tam ayrışmasını ve çözünmesini engeller. Krom iyonları homojenleşemez ve renkli çizgiler oluşmasına neden olur. Önerilen erime sıcaklığı: 1480-1550 °C.
İkinci olarak , yetersiz homojenizasyon ve karıştırma. Homojenizasyon bölgesindeki zayıf karıştırma, erimiş cam içindeki konsantrasyon gradyanlarını ortadan kaldırmada başarısız olur. Konsantrasyon farklılıkları, cam akışı sırasında akış çizgileri olarak ortaya çıkar.
En önemlisi , fırın içindeki indirgeyici atmosfer (kritik faktör). Karbon veya sülfür gibi yerel indirgeyici maddeler, Cr³⁺’ü (normal yeşil ton) Cr²⁺’e (mavimsi ton) dönüştürür. Tutarsız yerel renk, mavi-yeşil alternatif çizgiler veya bulanık kusurlar oluşturur.
- Kararsız kanal sıcaklığı ve dalgalanan cam akışı. Ön ocaktaki sıcaklık değişimleri eriyik viskozitesini değiştirir. Farklı konsantrasyonlara sahip cam sıvısı katmanları, oluşumdan sonra çizgiler oluşturur.
Sorun giderme sırası
- Krom cevheri tozunun elek kalıntısında iri parçacıklar olup olmadığını kontrol edin; tozun nemden kaynaklanan topaklanma olup olmadığını inceleyin.
- Karıştırma prosedürünü doğrulayın: küçük katkı maddesi olarak kullanılan krom cevheri tozunun önceden karıştırılması ve yeterli karıştırma süresi.
- En yüksek erime sıcaklığını ve bekleme süresini doğrulayın.
- Fırın atmosferinde yerel indirgenme olup olmadığını kontrol edin; gerekirse sodyum nitrat ekleyin.
- Cam homojenizasyonu için karıştırma işlemini güçlendirin ve ön ocak sıcaklığını sabitleyin.